ریچارد بون
Boone, Richard
بازیگر (1917، لس آنجلس- امریکا؛ 1981)
دانشجوی دانشگاه استنفورد و عضو تیم مشت زنی بود که به دلیل خطایی جزیی اخراج شد. برای مدتی در چاه های نفت کالیفرنیای جنوبی کار کرد و بعد، شانسش را در زمینه هایی مثل شرکت در مسابقه های مشت زنی، نقاشی و نوشتن داستان های کوتاه آزمود که در هیچ کدام موفق نبود. پس از چهار سال خدمت در طول جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی به عنوان تفنگدار، در اکتورز استودیوی نیوروک آموزش بازیگری دید. در سال 1947 با نمایش مده آ برای نخستین بار در برودوی روی صحنه رفت و در 1951 با تالارهای مونته زوما وارد سینما شد. بیش تر شهرتش را مدیون برنامه های تلویزیونی بود. در اواسط دهه ی 1960 کمپانی فیلم سازی «پایونیر پروداکشنز» را تأسیس کرد.
بازی بون در نقش «پالادین» هفت تیرکش مزدور مجموعه ی تلوزیونی با سلاح، سفر در پیش (1957-1963)، پایه های موفقیتش را در سینما پی ریزی کرد؛ «پالادین»، والیه هفت تیرکش غرب وحشی بود، ولی غربی که در این مجموعه به تصویر کشیده شده، از نظر اخلاقی بسیار پیچیده است. و «پالادین» تنها کسی بود که می توانست مسائل اخلاقی گاه بغرنج مطرح شده را حل کند و راه حل رایج، از بین بردن گناهکاران بود. رویکرد سرسختانه به خشونت و اخلاق، یکی از مشخصه های فیلم های بون است، ولی محبوب ترین فیلم هایش- بر خلاف شخصیت تلوزیونی اش- آن هایی هستند که در آن ها نقش منفی را بازی می کند. بون توانایی بازی در نقش قهرمان را هم داشت- مثل نقش «سام هیوستن» در آلامو- ولی در نقش آدم های شورور و بی رحم موفق تر بود. صدای کلفت، چهره فرسوده و موهای خاکستری، و رفتار خشک بون، شرارتش را قابل باور می کرد. قدرت شرارتش را نیز قامت قهرمانانی که در مقابلش می ایستادند، مشخص می کرد، قهرمانانی مثل راندولف اسکات، پل نیومن، رابرت میچم و جان وین؛ و در این رویارویی نتیجه همیشه یک سان است: بون محکوم به فنا بود، چرا که شرارتش قابل بخشش نبود.
از فیلم ها: 1951- رو به صحرا (هاتاوی)، تالارهای مونته زوما (مایلستون)؛ 1952- بازگشت تکزاسی (دیوز)، کانگرو (مایلستون)، روش یک گاوچران (ژ. تورنور)؛ 1953- زیر صخره ی دریایی دوازده مایلی (وب)، مردی روی طناب بندبازی (کازان)، خرقه (کاستر)؛ 1954- محاصره در رود سرخ (ماته)، به دام انداختن تبهکاران (وب)؛ 1955- مرد بی ستاره (ک. ویدور)؛ 1956- ستاره در غبار (هاس)، قرارگاه های جنگی (سیلر)؛ 1957- رشید (باتیکر)، مرکز لباس (و. شرمن و آلدریچ)، لیزی (هاس)؛ 1958- زنده را دفن می کنم (باند)؛ 1960- آلامو (ج. وین)؛ 1964- ریو کانچوس (گ. داگلاس)؛ 1965- سپهسالار (شفنر)؛ 1967- اومبره/ مرد (ریت)؛ 1968- شب روز بعد (کورنفیلد)؛ 1969- قرار و مدار (کازان)؛ 1970- کدرون (ج. هاپر)، نامه ی کرملین (هیوستن)؛ 1971- جیک بزرگ (ج. شرمن)؛ 1976- تیرانداز (سیگل)، در مقابل یک آسمان ناسازگار (بلامی)، سلاح خدا (کریمر)؛ 1978- خواب ابدی (وینر)؛ 1979- زمستان می کشد (ریچرت).
